پوشش برتر از نگاه روانشناسان

در روان‏شناسي رنگ‏ها مي‏خوانيم كه رنگ سياه نمايانگر مرز مطلق است.  لذا كسي كه رنگ سياه مي‏پوشد، مي‏خواهد نشان دهد كه مرزي را ايجاد كرده است. اما اين که اين مرز براي چيست، در موقعيت‏هاي مختلف ممكن، است متفاوت باشد. گاه لباس سياه را در ماتم و عزا مي‏پوشند، براي آن که نشان دهند بين آن‏ها و عزيزشان فاصله افتاده و مرز زندگي آن‏ها را از هم جدا کرده است و يا براي آن که نشان دهند كه در حريم خانه و خانواده‏ي آن‏ها حادثه‏اي رخ داده است كه انجام برخي از كارهاي معمولي كه ساير خانواده‏ها انجام مي‏دهند، براي آنان ميسر نيست.

اما گاهي هم سياه مي‏پوشند، نه براي عزا و ماتم بلكه براي مشخص كردن مرزها و حريم‏هاي اجتماعي و حجاب يك خانم مسلمان با چادر سياه از اين دسته است.

وقتي که خانمي چادر مشكي به سر مي‏كند و باوقار و متانتِ تمام ، قدم به عرصه‏ي اجتماع مي‏گذارد، با اين نحوه‏ي پوشش مي‏خواهد نشان دهد كه هركسي حق ندارد به اين حريم پاك، مقدس و خصوصي وارد شود. اين حريم، حريم حرمت، حيا و احترام است، نه جاي هرزگي، آلودگي و هوس بازي. درواقع او باحجاب مشكي و چادر سياه، بين خود و مردان نامحرم مرزي عاقلانه ايجاد مي‏كند، او با اين سياهي ظاهري اما ريشه دار در درون خود مي‏خواهد نگاه تيز و برنده‏ي هرزگي و ابتذال را بشكند و نگذارد در حريم عفاف، پاكي و نجابت او نامحرمي وارد شود و حرمت او را از بين ببرد. لذا چادر مشكي به منزله ي حرمت و احترام است. مرز ادب، كرامت، حيا و عفت است. مرز آداب است و نشان مي‏دهد كه در اين محدوده بايد حريم را نگه داشت و به صاحب حرم با ديده ي احترام و ادب نگريست.

ازنظر رواني نيز وقتي انسان پارچه‏ي سياهي را مي‏بيند، ديگر چندان رغبتي به نگاه كردن پيدا نمي‏كند و خودبه خود نظر را برمي گرداند. نگاه به رنگ‏هاي روشن چشم را باز و رغبت مشاهده و تمركز بر ديدن را دوچندان مي‏كند، به عبارت ديگر از ديدگاه روان‏شناسي رنگ‏ها، نگاه به رنگ‏هاي تيره، به ويژه رنگ سياه كه بي رنگي مطلق است، تقريبا تمام رغبت‏ها را از بين مي‏برد.

روان شناسان امروز مي‏گويد: «سياه به معناي « نه ‏» بوده و نقطه‏ي مقابل « بله‏» يعني سفيد است‏»  با اين نگاه بايد گفت: آن کس كه در مقابل نامحرم سياه مي‏پوشد، درواقع مي‏خواهد به او «نه‏» بگويد و آن کسي كه رنگ جذاب مي‏پوشد، درواقع خواسته يا ناخواسته خود را در معرض نگاه‏هاي هرزه و آلوده قرار مي‏دهد و وسيله‏ي آلودگي و انحراف خود و جامعه را فراهم مي‏كند.

در روان‏شناسي رنگ‏ها مي‏خوانيم كه «سفيد به صفحه‏ي خالي مي‏ماند كه داستان را بايد روي آن نوشت، ولي سياه نقطه پاياني است كه در فراسوي آن هيچ چيز وجود ندارد» بنابراين زني كه در برابر نامحرم و در بيرون از خانه لباس سفيد و رنگارنگ مي‏پوشد، از ايمني كم‏تري برخوردار است، ولي زني كه چادر سياه مي‏پوشد، حداكثر ايمني را براي خود ايجاد كرده است و نشان مي‏دهد كه اينجا نقطه‏ي پايان نگاه‏هاي نامحرمان است و در فراسوي اين حجاب، جايي براي نفوذ نگاه‏ها و نيت‏هاي ناپاك نيست.

در جاي ديگري در بحث روان‏شناسي رنگ‏ها مي‏خوانيم كه: «سياه، نشان‏گر ترك علاقه يا انصراف نهايي بوده... و از تأثير قوي بر هر رنگي كه در همان گروه (دركنارآن) قرارگرفته باشد، برخوردار است و خصلت آن رنگ را مورد تأکيد و اهميت قرار مي‏دهد...» ازاين رو كسي كه چادر مشكي مي‏پوشد، مي‏خواهد بارنگ سياه چادر دائماً جلوه و نماي خود را نفي كند و خود را از نگاه‏هاي ديگران دورنگه دارد. آن کس كه چادر مشكي مي‏پوشد، رنگ مشكي چادر او نشان گر ترك علاقه يا انصراف نهايي است، يعني چادر مشكي به نگاه‏هاي نامحرم مي‏گويد هيچ جايگاهي براي نگاه شما در من وجود ندارد.

بنابراين بايد به روان‏شناسي و جامع نگري زن ايراني آفرين گفت كه براي حفظ حرمت، عفت و پاكي خود و هم‏چنين پاسداري از مرزهاي خويش و جامعه‏ي خويش و براي سالم سازي محيط اجتماعي خود، بهترين حجاب، يعني چادر و مناسب‏ترين رنگ يعني مشكي را انتخاب كرده است.

زنان و دختران نجيب ايراني براي حفظ حرمت و احترام خود و براي سالم سازي محيط اجتماعي خويش و براي دو رماندن خود و جامعه از آلودگي‏ها، وقتي که از خانه بيرون مي‏آيند، چادر مشكي راتبه گير مي‏كنند و پس از انجام كارهاي روزمره و ضروري خود با قلبي آرام و فكري آزاد و سالم وقتي که به خانه بر مي‏گردند، يا در محيطي كه از نگاه‏هاي مشكوك و آلوده به دور است قرار مي‏گيرند، چادر مشكي را از سر برمي دارند و در حدود مرزها و مملكت‏ خويش با پوشيدن بهترين لباس‏ها و با جذاب‏ترين رنگ‏ها، طراوت، زيبايي، گرمي و شادابي خود را براي اهل خانه، براي همسر و همدم و مونس خويش به نمايش مي‏گذارند و به محيط خانه صميميت، صفا و آرامش مي‏بخشند و به شريك زندگي خود و يا به والدين خود باکمال سرافرازي و صداقت اعلام مي‏دارند كه امانت وجودم را در صيانت صدف محكم چادر مشكي بدون دستبرد نگاه‏هاي آلوده به خانه برگردانده‏ام و منتظر دريافت نگاه‏هاي گرم و محبت‏آميز صاحبان حرم خود هستم.

بنابراين بهترين حجاب زنان در بيرون از خانه و در محيط اجتماع به طور كل در برابر نامحرمان، چادر مشكي است كه علم تجربي روان شناسان روز نيز آن را تائيد مي‏كند. بايد صميمانه از مادران و والدين تشكر و سپاس‏گزاري كنيم كه به بركت تقواي الهي و نورانيت تعاليم دين مبين اسلام، اين گونه زيبا، به جا و دقيق، چادر مشكي را براي حجاب خود و دختران عفيفشان برگزيده‏اند و در آن زمان كه هنوز علم روان‏شناسي به شكل امروزي خود از مادر علم متولد نشده بود، با ديدي كارشناسانه و به عبارت دقيق‏تر با ديدي الهي، روان شناختي و جامعه شناسانه با ما رفتار كرده و رفتار كردن را به ما آموخته‏اند. [1]